|
Dünyayı bir Cennet saydı sayanlar,
Düştü arkasına hep aldananlar;
Dahası takılıp yolda kalanlar; Ziyan olup, heder olup gittiler.
Tasa olup, keder olup gittiler.
Yol upuzun, hedef oldukça ırak,
Yürünen zeminde diken ve pıtrak,
Bir de bilinmezse nerde son durak; Dere olur, yokuş olur, zâr olur,
Tipi olur, boran olur, kar olur. Emeller âdeta kuyu içinde,
Kurumuş derenin suyu içinde;
Varılmaz sâhilin koyu içinde... Hem hicran hem yeis, yürekler hissiz,
Çevre bîvefâ, ahvâl merhametsiz. Dünya bir fırıldak pek çok köşeli,
Her yanında inci-mercan döşeli,
İnsanoğlu bu tuzağa düşeli; Dermansız ve alil, mahkûm ve sefil,
Şeytanın ağında, şeytanlar delil. Duruş aldatıcı, görünüş yalan,
Gelen çok olsa da yok hiçbir kalan.
Gafillere plân üstüne plân.. Yıkılıp gidenler hadd ü hesapsız,
Ayaktakilerse hepten dermansız. İzler var yolda izler ki silinmez,
O'na yürümüş bir Ulu bilinmez;
Herkes elenir ammâ O elenmez; Sonsuzluk yolunda tek kudsî rehber,
Zirvelere ermiş Yüce Peygamber. Işık ordusunun biricik nûru,
Garip rûhların neş'e ve sürûru,
Sığınanların aşılmayan sûru.. O'na dayananlar şâd olur-gider,
Ebetlere kadar yâd olur-gider. Kulluğunla fahre erdik Sultanım!
Işığında yola girdik Sultanım!
Sayende sevdik, sevildik Sultanım! Sensiz yol aşılmaz, kervan yürümez!
Sensiz mahşer olmaz, kimse dirilmez!
İlgili Yazılar:
|
