|
Kan-ter içinde yaşadın kan-terdi pazarın;
Yoktu hiç vefâdârın... Sînelere çarpıp geçiyordu âh u zârın..
Ateşten o efkârın...
Mağmalar gibiydin yalnız kaldığın günlerde;
Âlâmın perde perde.. Hasretle geçip gitti hicrân dolu her anın;
Netti gâyet kararın: Nûrlar yağıp karanlıkları boğuncaya dek,
Bu ızdırap sürecek..! Aşk rehberin olmuştu, mefkûren de dildârın;
İçtendi ah u zârın. İnleyip dolaştın çöllerde.. çöldü her yöre:
Ova, oba, dağ, dere.. Bahar müjdelemiştin, tüllenmeden baharın,
Masmavi gülizarın. Göçüp gittin bir gece tan yeri ağarırken..
Tam horozlar öterken... Hep anıp durmuştun, erdin vuslatına Yâr'ın..
... Ve gönüller mezarın... Sızıntı, Aralık 1989, Cilt 11, Sayı 131
İlgili Yazılar:
|
